• De kunstretraite bij Artisa

    21 november 2021

    Alweer 3 weken terug na de retraite bij Artisa in Griekenland. En ik had me daar al voorgenomen om iets te schrijven over hoe belangrijk spel is. Voor het eerst was het geen werkweek maar een retraite en waren er meer wetenschappers dan kunstenaars in de groep. Dat had voor de doelen die ik me had gesteld geen nadelen. Ik blijk gewoon aan het werk te gaan met de omgeving waar ik me bevind. In het begin ben ik in paniek en maak ik een collage om houvast te hebben aan wat ik al kan. Die collage mislukt ook nog, fijn houvast. Omdat ik iets zinnigs wil doen, als het proces misschien niet op gang komt, heb ik ook het boek Big Magic (creative living beyond fear) van Elizabeth Gilbert meegenomen. Volgens haar kost het inspanning, vertrouwen, concentratie, moed en uren van toewijding om die schatten, die binnen in me liggen, naar boven te halen.... 

    Maar als ik vervolgens alleen maar een beetje rondloop en kijk, komt het proces vanzelf op gang. Ik realiseer me dat ik tijd te over heb, ’s nachts door kan gaan. Wat ik helemaal niet doe. Maar dat doet er niet toe. Het gaat om een gevoel van vrijheid, vrije tijd. Het gaat erom dat ik mezelf toestemming geef om die tijd te nemen. Wat daarbij ook heel belangrijk is, is dat ik mezelf toestemming geef om niet naar een resultaat toe te werken om gewoon een beetje te spelen.

    En dan zie ik al die stenen op het kiezelstrand. Welke stenen zou ik nou kiezen? En hoe zou ik iemand anders duidelijk kunnen maken waarom ik deze stenen heb gekozen. Per steen is dat verschillend. Ik wil een omgeving maken, tekenen, schilderen waarin dat duidelijk wordt. Eén steen ziet er uit als een stukje schedel, wit met gaten, een schedel van een vogeltje? Alleen dat zeggen is niet genoeg. In mijn schetsboek ontstaan een aantal bladzijden waarop ik laat zien waarom ik de stenen heb gekozen: bijvoorbeeld omdat het steentje inderdaad lijkt op een vogelschedel.... of omdat twee stenen zo verschillend zijn.... en omdat er stenen zijn die op kinderkopjes lijken, enz.. Ik realiseer me dat ik voor iedere steen een context zou kunnen bedenken en op die manier de steen kan laten schitteren. En op het strand liggen miljoenen stenen, wauw, ik heb voorlopig genoeg te doen tijdens de retraite. In de wereld zijn miljarden mensen. Kan ik voor hen ook een context bedenken? Om ze te laten schitteren, wauw.... Oké, doorspelen, niet wegvliegen met mijn hoofd de wolken in. De volgende dag krijg ik een enorme aandrang om stenen kettingen te maken. Er liggen namelijk prachtige kleine donkergroene steentjes, hele grillige met gaten, platte grijzen die erg op elkaar lijken maar toch allemaal uniek zijn en rood dooraderde witte stenen. Een totaal onbruikbare zinlose ketting, ha. Ik vind hem mooi en in het zeewater glanst hij nog meer. Ik zou wel een hele collectie stenen sieraden willen maken. Zou mooi staan in een sieradenzaak of bij een extravagante modeshow. Dat is het eigenlijk, dat ik zin krijg in het vervolg dat ik speel met een idee, dan met het materiaal en door kan gaan met het concept, dat het zichzelf ontwikkelt... Spelenderwijs komt er altijd iets, ook als ik nergens naar op zoek ben. 

    Tot slot over de glazen potten op de foto. Ik ben een keer op het idee gebracht door een studiegenoot bij de BIK. Bij een oude Griekse dame, die een doe-het-zelf-huis-tuin-en-keuken-winkel heeft, kon ik terecht voor deze strakke potten. In eerste instantie wilde ik ze allemaal alleen met stenen (en zeewater, voor de glans) vullen maar de zee geeft tegenwoordig meer dan alleen natuurlijk materialen. Het strand lag na een stormachtige dag vol met plastic afval...zucht. Niet fijn maar je kunt er wel geweldig mee spelen. Ik zou wel een hele wand van prachtig gevulde glazen potten willen maken en dan experimenteren met het licht dat er doorheen schijnt en met het fotograferen ervan natuurlijk en, en, en....

    Lees meer >> | 6 keer bekeken

  • Opnieuw naar Artisa Academic & Art Retreat

    29 september 2021

    Half oktober ga ik voor de laatste keer naar Griekenland (Epidavros) om deel te nemen aan de kunstenaarsretraite van Artisa Academic & Art Retreat. Deze organisatie wordt fantastisch geleid door Celeste Neelen en haar team. Ik kan ook bijna niet wachten en hoop opnieuw op het vinden van inspiratie en werkplezier.

    Het is heerlijk om als kunstenaar te kunnen werken op het zonnige balkon van je studio, in de sinaasappelboomgaard of olijfboomgaard, en op het strand. Tussendoor schuif je aan bij alle verse maaltijden. Er wordt goed voor je gezorgd. Iedere keer ben ik naar huis gegaan met veel inzichten, ideeën en vol energie. Het lijkt te mooi voor woorden maar WAT GENIET IK DAAR TOCH IEDERE KEER. Straks ben ik er 11 dagen: yoga, zwemmen, tafelen en vooral filosoferen, fantaseren, spelen maar ook praten over mijn werk als kunstenaar en hoe tot een nog betere invulling daarvan te komen. 

    En waarom dan de laatste keer? Omdat Celeste samen met Anja Hueber een eigen plek in Italië heeft gevonden, Terra Saggia. (Overigens hoorde ik na het schrijven van deze blog dat Artisa ook in Griekenland retraites blijft organiseren.) Enfin, lees het vooral op hun site: http://www.artisagreece.org. Als je van jezelf houdt en je wilt schrijven, creëren, kunst maken en tijd nemen voor bezinning dan ben je daar op de juiste plaats. 

    Over niet al te lange tijd hoop ik Terra Saggia ook te kunnen zien en beleven...

    Lees meer >> | 38 keer bekeken

  • Oorkondes voor Stichting Het Zelfstandig Gymnasium

    23 maart 2020

    Afgelopen week heb ik opnieuw een groot aantal oorkondes mogen afleveren bij Stichting Het Zelfstandig Gymnasium. Iedere gymnasiast(e) die deelneemt aan het Honours Programma Gymnasia ontvangt deze zeefdruk ter herinnering. Ik hoop dat ze over niet al te lange tijd toch weer uitgereikt kunnen worden. Op dit moment ligt natuurlijk alles stil. 

    Het is belangrijk om te leren dat ook het doorlopen van het proces en niet alleen het eindresultaat van groot belang is. Iets dat ik alleen op de kunstacademie heb geleerd en ik kan het overal toepassen. In de brief, bijgevoegd bij de oorkonde, leg ik uit hoe mijn proces van het maken van de zeefdruk is gegaan. 

    Lees meer >> | 520 keer bekeken

  • Samenwerken

    23 maart 2020

    Via BICA-styling in Harderwijk is de collage Stad van Water terecht gekomen op de juiste plek. Wat kan een goede lijst toch het verschil maken, wat kan een goede plek met het juiste licht toch het verschil maken. Wat heerlijk dat ik haar daar met een gerust hart kan achterlaten. Bedankt, Bianca! 

    Lees meer >> | 489 keer bekeken

  • Consciousness door Todaysart in de Electriciteitsfabriek

    23 september 2019

    Altijd als er een expositie is in de Electriciteitsfabriek ga ik kijken. Zo vaak krijg je niet de kans om het gebouw van binnen te zien. Het is mijn favoriete expositieruimte. En iedere keer ben ik ook weer jaloers en geniet ik vol bewondering van de installaties. Todaysart heeft afgelopen weekend de eer gehad om in de hal te exposeren. Stel je voor dat sommige installaties zouden worden opgeblazen tot enorme proporties wat zou dat mooi staan in hallen van grote gebouwen. Op de foto een installatie, en helaas kan ik even niet vinden van wie, die daartoe geëigend zou zijn.

    Lees meer >> | 558 keer bekeken